Mieszkania treningowe i wspomagane, dawniej nazywane chronionymi, są formą świadczenia niepieniężnego z pomocy społecznej. Przygotowują one osoby w nich przebywające do prowadzenia niezależnego życia lub wspierają w codziennym funkcjonowaniu. Dzieje się to w bezpiecznym środowisku, pod okiem specjalistów. Pobyt w tych mieszkaniach jest, z pewnymi wyjątkami, ograniczony czasowo.
Mieszkania treningowe a wspomagane – różnice
W mieszkaniu treningowym świadczy się usługi bytowe, pracę socjalną oraz naukę w obszarze rozwijania lub utrwalania niezależności, sprawności w zakresie samoobsługi, pełnienia ról społecznych w integracji ze społecznością lokalną, w celu umożliwienia prowadzenia niezależnego życia. Pobyt w mieszkaniu treningowym jest w każdym przypadku przyznawany na czas określony.
W mieszkaniu wspomaganym świadczy się usługi bytowe, pracę socjalną oraz pomoc w wykonywaniu czynności niezbędnych w codziennym funkcjonowaniu i realizacji kontaktów społecznych. Celem tej formy wsparcia jest utrzymanie lub rozwijanie niezależności osoby na poziomie jej psychofizycznych możliwości. Pobyt w mieszkaniu wspomaganym zwykle przyznawany jest na czas określony, jednak w przypadku osób posiadających orzeczenie o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, a także w szczególnie uzasadnionych przypadkach w odniesieniu do innych osób, może zostać przyznany na czas nieokreślony.
Dla kogo są mieszkania treningowe i wspomagane?
Wsparcie w mieszkaniu treningowym lub wspomaganym może zostać przyznane osobie pełnoletniej, która z uwagi na trudną sytuację życiową, wiek, niepełnosprawność lub chorobę potrzebuje pomocy w codziennym funkcjonowaniu, ale nie wymaga usług w zakresie świadczonym przez jednostkę całodobowej opieki.
Tego rodzaju pomoc jest adresowana przede wszystkim do: osób z zaburzeniami psychicznymi, bezdomnych, osób opuszczających pieczę zastępczą, a także cudzoziemców, którzy uzyskali w Polsce status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą.
Kto prowadzi mieszkania chronione?
Mieszkania treningowe lub wspomagane mogą być prowadzone przez jednostki organizacyjne pomocy społecznej (np. ośrodki pomocy społecznej, powiatowe centra pomocy rodzinie) lub organizacje pozarządowe/organizacje pożytku publicznego prowadzące działalność w zakresie pomocy społecznej, pieczy zastępczej lub integracji i reintegracji społecznej. Prowadzenie i zapewnienie miejsc w mieszkaniach chronionych należy do zadań własnych gminy lub powiatu. W gminach wykonują je ośrodki pomocy społecznej, a w powiatach – powiatowe lub miejskie centra pomocy rodzinie.
Jak otrzymać wsparcie?
Przyznanie pobytu w mieszkaniu treningowym lub wspomaganym odbywa się na wniosek osoby zainteresowanej, jej przedstawiciela ustawowego albo innej osoby, za zgodą osoby zainteresowanej lub jej przedstawiciela ustawowego. Świadczenie jest przyznawane w formie decyzji administracyjnej. Wydanie takiej decyzji jest poprzedzone wywiadem środowiskowym, którego celem jest ustalenie całości sytuacji rodzinnej, zdrowotnej, mieszkaniowej i dochodowej osoby ubiegającej się o pobyt w mieszkaniu chronionym.
Odpłatność pobytu
Warto mieć na uwadze, że pobyt w mieszkaniu treningowym lub wspomaganym jest odpłatny. Opłata za pobyt ustalana jest przez podmiot kierujący w uzgodnieniu z osobą kierowaną. Jej wysokość jest proporcjonalna do przyznanego zakresu usług. Osoba, której przyznano wsparcie, nie ponosi opłat, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w gospodarstwie domowym nie przekracza kwoty kryterium dochodowego.
Stołeczne mieszkania chronione
Zgodnie z informacjami zamieszczonymi na stronie internetowej ratusza, miasto stołeczne Warszawa dysponuje sześcioma mieszkaniami chronionymi dla osób chorujących psychicznie. Prowadzone są one przez lokalne stowarzyszenia i fundacje, a także szpital i dom pomocy społecznej. Dostępne są także miejsca w trzynastu mieszkaniach chronionych dla osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz jedno mieszkanie dla osób ze spektrum autyzmu.
Podsumowanie
Mieszkania treningowe i wspomagane są formą wsparcia społecznego, przeznaczoną dla osób znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej, na przykład ze względu na wiek, chorobę lub niepełnosprawność. Zapewniają one bezpieczną przestrzeń do nauki samodzielności, pod okiem specjalistów. Pobyt w tych mieszkaniach jest zwykle czasowy i odpłatny. Pomoc przyznawana jest na wniosek osoby zainteresowanej lub jej przedstawiciela ustawowego, w drodze decyzji administracyjnej.